راه و رسم طلبگي
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  • عنوان :  
  • به كجا و چگونه  
  • نویسنده :  
  • محمد عالم‌زاده نوري  
  •  فهرست کتاب
  • اصل سوم: تنوع

    با توجه به این‏که رشد انسان در ابعاد مختلف به‏نحو تدریجی و در طول زمان رخ می‏دهد، لازم است سیمای کلی برنامه در زمان طولانی از عناصر اصلی خالی نماند. نباید یکی از فعالیت‏های اصلی را در برهه‏ای طولانی از زمان تعطیل کرد؛ زیرا ارتباط مستمر با آن فعالیت -هر چند کوتاه و اندک- امید تأثیر بیشتری دارد.

    امام علی  (ع) : قَلیلٌ مَدومٌ عَلَیهِ خَیرٌ مِن کثیرٍ مَملولٍ مِنه [2]

    اندکی که بر آن مداومت شود، بهتر از فراوانی است که از آن دلزدگی و ملالت خاطر حاصل گردد.

    غذاخوردن و تأمین نیاز جسمی یکی از برنامه‏های اصلی است و برای مدت‏زمان طولانی نباید از آن غفلت شود گرچه کمیت و کیفیت آن در شرایط زمانی گوناگون - مثل ماه مبارک رمضان - تغییر می‏کند. عبادت، ورزش، فعالیت علمی و روابط اجتماعی نیز همین‏گونه است. به همین ملاک نباید برنامة ورزشی را فقط به تابستان اختصاص داد. نمی‏توان روابط اجتماعی را در طول سال‏های تحصیل به‏کلی قطع کرد و امید داشت که پس از فراغت از کارِ درازمدتِ تحصیل، کسب توانمندی‏های لازم در روابط اجتماعی از صفر آغاز شود. اهمیت یکی از ابعاد حیات انسان، بهانة موجهی برای خاموش کردن چراغ ابعاد دیگر نیست.

    البته  «توجه ویژه» به یکی از فعالیت‏ها در شرایط خاص، کاملاً لازم و معقول است؛ پررنگ کردن کار علمی در ایام امتحان، تقویت برنامة عبادی در شب‏های جمعه و ماه رمضان و اهمیت بیش‏تر به ورزش و تفریح در تابستان به منزلة شتاب دادن  «دفعی» ولی  «موقت» به متحرکی است که آهسته و پیوسته در حال حرکت بوده است.

    آنچه در اصل  «جامعیت» گفته شد ناظر به کل زمینة برنامه‏ریزی بود. مثلاً کل دایرة عمر را نباید خالی از فعالیت‏های اجتماعی قرار داد. اما بر اساس اصل  «تنوع» لازم است این فعالیت اجتماعی در زمان متناوب و به صورت مستمر تقسیم و توزیع شود، نه این که تنها به نیمة دوم عمر اختصاص یابد. تناوب برنامه بسته به اهمیت آن، روزانه، هفتگی، ماهیانه یا سالانه قابل پیش‏بینی است. تعطیل کامل یک فعالیت و به‏هم‏خوردن سیکل منظم آن در شرایط اضطراری استثنا است و نباید قاعده شود.

    اگر همة نیازهای شخص در برنامه به صورت جامع و متنوع تدارک دیده نشود، توجه یکبارة او به یک خلأ، مسیر زندگیش را تغییر داده واو را دچار افراط و تفریط و عدم‏توازن می‏کند. هنگامی‏که شخص، شکاف عظیمی درمجموع فعالیت‏ها یا توانایی‏های خود مشاهده نماید،  «احساس خسارت» می‏کند و برای پرکردن این شکاف، نظام فعالیت‏های خود را برهم می‏زند و از جادة تعادل خارج می‏شود.

     

    • تعداد رکورد ها : 208
    کتاب به کجا و چگونه
     
    الی این و کیف (ترجمه عربی کتاب به کجا و چگونه)
     
    مقصد رشد اخلاقی
     
    چکیده کتاب به کجا و چگونه